Sloeproeien is een heerlijke sport. Maar toch kleven er ook risico’s aan. Meest in het oog springend: fysieke problemen door onderkoeling en oververhitting. Niet voor niets wijst de wedstrijdorganisatie je er vrijwel altijd op om alert te zijn op de eerste verschijnselen, vooral bij elkaar. En natuurlijk: overboord vallen.
Tijdens de sleepdagen liepen we tegen een ander risico aan: dollen die langs de wal of in de box niet verwijderd zijn of niet verwijderd kunnen worden.
Ter illustratie kijken we terug op de HT 2023 en hebben we contact gezocht met George Eckebus, de onfortuinlijke BB roeier van Brandweer Rotterdam (in de ‘Kees’) die uiteindelijk met een traumahelikopter van Terschelling naar Amsterdam is overgebracht. Van zijn relaas kregen we koude rillingen. Details hebben we maar weggelaten.
Samengevat: in het Schuitengat liep de Kees vast op een zandplaat. Vlak voor de finish, vol adrenaline en als stoere collega’s van Brandweer en Politie Rotterdam werd er direct actie ondernomen: dus ‘van boord af en loswrikken die sloep!’. George sprong vanaf doft 2 over de rand om mee te helpen. En daar ging het mis: ‘ik zat met mijn lichaam ineens vast in de dol van de BB slagroeier en vreemd genoeg merkt ik pas seconden later, toen iemand het riep en ik al op de plaat stond, dat het echt goed mis was: buikholte geperforeerd’.
De Kees was toen al los en door de stroming direct op afstand. Dankzij het noodsignaal (riemen gekruist omhoog) en alarmering door zwaaien en schreeuwen van het team, was de KNRM binnen no-time bij de plaat.
De rest van het verhaal: traumaheli opgeroepen, een infuus en een spoedoperatie in het Amsterdamse AMC. Met daarna 3 maanden (!) herstel. George roeit gelukkig alweer geruime tijd.
Nogmaals, en we blijven het herhalen: zodra de riemen binnenboord gaan na de roep ‘HOUT’, direct de dollen eruit!
Denk er ook aan om ze te verwijderen voor de start van een race als teams soms over 5 of meer sloepen naar hun eigen boot moeten klimmen!